Digitaliseren van fysieke media

Digitaliseren van fysieke media als DVDs en Bly-Ray’s, dit process wordt ook wel ”ripping” genoemd, is het fenomeen waarbij de inhoud van de DVD of Blu-Ray via een bepaald soort software wordt gekopieerd naar een computer. Door dit te doen krijg je de ”rauwe” bestanden van de schijf. Deze bestanden kunnen vervolgens geopend en dus bekeken worden, zonder dat hiervoor de schijf nodig is.

Waarom nog fysieke media?

Waarom maak ik nog gebruik van fysieke media? Die vraag is eigenlijk heel simpel te beantwoorden. Het concept dat tegenwoordig gehanteerd wordt door bedrijven als Netflix, Disney+, HBO en andere streamingdiensten, brengt met zich mee dat de media die daar beschikbaar is op ieder moment verwijderd kan worden. Dit fenomeen is voor mij een belangrijke reden geweest om fysieke media te gaan verzamelen.

Daarnaast is voor mij de uitspraak “If buying isn’t owning, piracy isn’t stealing.” een extra zetje geweest richting het verzamelen van fysieke media. Hoewel deze uitspraak een mening is en geen juridisch feit, heeft zij mij wel aan het denken gezet over digitaal eigendom. Wanneer je tegenwoordig online een spel, film of andere digitale content koopt, koop je in veel gevallen namelijk een gebruikslicentie en niet het eigendom van het product zelf. In de algemene voorwaarden van veel digitale platforms staat bovendien dat de aanbieder onder bepaalde omstandigheden de toegang tot deze licentie kan beĆ«indigen. Hierdoor kun je de toegang verliezen tot iets waarvan je dacht dat je het bezat.

Bij fysieke media ligt dat anders. Wanneer ik een dvd of blu-ray koop, ben ik eigenaar van het fysieke exemplaar. Zolang de schijf en de benodigde apparatuur blijven werken, kan een uitgever mijn exemplaar niet op afstand onbruikbaar maken of de toegang ertoe intrekken. Hierdoor verdwijnen films en series niet ineens uit mijn eigen catalogus en kan ik ze bekijken wanneer ik dat wil, zonder afhankelijk te zijn van de beschikbaarheid op een streamingdienst.